ZWRACANIE UWAGI

Każdy zwraca uwagę na pierw­sze, prawie nikt nie stwierdza drugich. Jeśli aprobata i dezaprobata miały więc być tak jak wdzięczność i resentyment uczuciami szczególnego rodzaju, odrębnymi względem wszystkich innych, powinniśmy oczekiwać, że we wszystkich zmianach, którym mogą ulec, zachowają dalej ogólne cechy, które wyróżniają je jako uczucie szczególnego rodzaju, jasne, proste i łatwo się wyróżnia­jące. W rzeczywistości sprawa ma się odwrotnie. Jeśli zwracamy uwagę na to, co faktycznie czujemy, gdy w różnych okolicznościach dokonujemy aprobaty czy dezaprobaty, stwierdzamy, że nasze uczucie w jednym przypadku jest często całkowicie różne niż w drugim, i że w żadnym razie nie można znaleźć ich wspólnych cech. Tak więc aprobata wobec czułego, subtelnego i ludz­kiego uczucia jest całkiem różna od aprobaty, jaką dozna­jemy wobec uczucia, pod wrażeniem którego coś wydaje się nam znakomite, śmiałe i wspaniałomyślne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *