WEWNĘTRZNE DOZNANIE

Charakterystyka doznania wewnętrznego, z którego wy­nika każda cnota, choć to wymaga subtelnego i celnego pióra, jest jednakże zadaniem, które można wykonać tylko z pewnym stopniem ścisłości. Rzeczywiście, niemożliwe  jest wyrazić wszystkie zmiany, jakim ulega, czy powinno ulegać uczucie, zgodnie z Wszelkimi możliwymi zmieniają­cymi się okolicznościami. Są one nieskończone, a język ma za mało nazw, by wszystkie je oznaczyć. Uczucie przyjaźni, na przykład, jakie mamy dla starego człowieka, różni się od tego, jakie mamy dla młodzieńca; to, które odczuwamy wobec surowego człowieka, jest inne od tego, co czujemy wobec osoby o łagodniejszych i delikatniejszych manierach, a jeszcze inne od tego, co odczuwamy wobec i kogoś, o wesołym i żywym usposobieniu. Przyjaźń, jaką uświadamiamy sobie dla mężczyzny, jest różna od tej, jaką żywimy wobec kobiety, nawet gdy nie ma tu do- ; mieszki bardziej niewybrednej pasji. Jakiż to autor mógłby wymienić i stwierdzić te i wszystkie inne nieskończone odmiany, którym to uczucie może ulec?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *