PRZEDMIOTY CZYNNIKA

Gdy miłość, nie­nawiść, radość, smutek, wdzięczność, resentyment z wieloma innymi uczuciami, które mają być przedmiotami tego czynnika, zyskały wystarczające znaczenie, by otrzymać nazwy, pod którymi są znane, czyż nie zadziwiło nas, że nadrzędne pojęcie względem nich było tak mało dotąd zauważane, że z wyjątkiem paru filozofów nikt nie pomy­ślał, że warto byłoby nadać mu nazwę?Przy aprobacie jakiegoś przymiotu czy działania uczu­cia, których doznajemy, zgodnie z powyższym systemem, pochodzą z czterech źródeł, które różnią się między sobą.Po pierwsze, współodczuwamy motywy sprawcy; po drugie, włączamy się do wdzięczności tych, którzy do­świadczyli dobrodziejstwa jego działania; po trzecie, stwierdzamy, że jego zachowanie jest zgodne z ogólnymi zasadami, zgodnie z którymi zazwyczaj działają te dwie sympatie; i wreszcie, jeśli rozważamy takie działania jako części składowe systemu postępowania zmierzającego do przysporzenia szczęścia czy to jednostce, czy społeczeń­stwu, to zdają się one czerpać swoje piękno z ich uży­teczności, nie różniącej się bardzo od użyteczności przy­pisywanej dobrze pomyślanemu mechanizmowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *