PRAKTYCZNE ZASADY MORALNOŚCI

Skoro różne zasady moralne prezentują tyle różnych stopni ścisłości, autorzy, którzy próbują zebrać je i syste­matycznie uporządkować, czynią to na dwa sposoby; jedni z nich przyjmują na ogół luźną metodę zastosowaną zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z rozważenia jednego rodzaju cnót; podczas gdy inni powszechnie usiłują wprowadzić do swojej teorii ten rodzaj ścisłości, na który podatne są tylko nieliczne z nich. Pierwsi piszą jak krytycy, drudzy jak gramatycy.Pierwsi, do których należy zaliczyć pisarzy starożyt­nych, zadowalają się ogólnym opisaniem różnych przywar i cnót i wskazaniem na szpetotę i ohydę jednej dyspozycji oraz właściwość i pomyślność drugiej, ale nie ustalili wielu ścisłych zasad, które by podtrzymywały dobro bez za­strzeżeń we wszystkich przypadkach. Usiłują oni jedynie stwierdzić, w tej mierze, jak na to pozwala język, po pierwsze, na czym polega doznanie wewnętrzne, na którym opiera się każda szczególna cnota, jaki . to rodzaj wew- ! nętrznego doznania czy uczucia tworzy istotę przyjaźni, człowieczeństwa, szczodrości, sprawiedliwości, wspaniało­myślności i wszystkich innych cnót, a także przywar, które są względem nich przeciwstawne; i po drugie, do i jakiego ogólnie przyjętego sposobu działania, zwyczajnego trybu postępowania naprowadzają nas te uczucia, albo jak to się dzieje, że człowiek przyjazny, szczodry, dzielny, sprawiedliwy i ludzki wybiera ten sposób działania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *