NARUSZENIE REGUŁ

W zaniedbaniach tego rodzaju, zasada, która zostaje naruszona, jest za­zwyczaj niezbyt określona i na ogół jest takiej natury, że choć zastosowanie się do niej może przynieść zaszczyt i nagrodę, naruszenie jej zdaje się nie narażać na bez­względną naganę, krytykę czy karę. Kazuiści zdają się uważać praktykowanie takich cnót za czynność nado­bowiązkową, czego nie można ściśle wymagać i wobec tego nie ma konieczności, aby tym się zajmować.Naruszenia powinności moralnej, które trafiły do trybu­nału spowiednika i z tego względu znalazły się w kompe­tencji kazuistów, są więc głównie trzech rodzajów.Przede wszystkim i głównie reguły sprawiedliwości są tutaj wszystkie wyraźne i kategoryczne, zaś ich naruszeniu towarzyszy świadomość zasługiwania na karę i strach przed jej doznaniem, karę nałożoną zarówno przez Boga, jak przez drugiego człowieka.Po drugie, naruszenie reguł niewinności. Te reguły we wszystkich bardziej rażących przypadkach są narusze­niem reguł sprawiedliwości i nikt nie może być winny ich popełnienia bez spowodowania najbardziej niewybaczal­nej krzywdy drugiej osobie. W mniej znaczących przypad­kach, jeśli sprowadzają się tylko do naruszenia wymaga­nych dobrych obyczajów, do których winno się stosować w rozmowie przedstawicieli dwóch płci, istotnie niesłusz­nie byłoby je uważać za naruszenie zasad sprawiedliwości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *